فال حافظ روزانه پنجشنبه 29 مرداد 1405 ، ویژه متولدین فروردین ، غزل حافظ شماره 456
نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشي ، که بسي گل بدمد باز و تو در گل باشي من نگويم که کنون با که نشين و چه بنوش ، که تو خود داني اگر زيرک و عاقل باشي چنگ در پرده همين مي دهدت پند ولي ، وعظت آن گاه کند سود که قابل باشي در چمن هر ورقي دفتر حالي دگر است ، حيف باشد که ز کار همه غافل باشي نقد عمرت ببرد غصه دنيا به گزاف ، گر شب و روز در اين قصه مشکل باشي گر چه راهيست پر از بيم ز ما تا بر دوست ، رفتن آسان بود ار واقف منزل باشي
حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد
،
صيد آن شاهد مطبوع شمايل باشي
تعبیر:
لحظات گرانبهای عمر را بیهوده به هدر نده. عاقلانه به خود و اهدافت بیندیش و از مشورت با دیگران خودداری نکن. غفلت و بی فکری، تو را از رسیدن به مقصود دور می کند. از مشکلات و ناملایمات راه گلایه نکن. اگر نقشه ای درست و بر اساس عقل و تدبر داشته باشی، هیچ چیز مانع تو نخواهد شد. در انتخاب دوستان و همنشینان، دقت بیشتری کن.
فال حافظ روزانه پنجشنبه 29 مرداد 1405 ، ویژه متولدین اردیبهشت ، غزل حافظ شماره 188
مرا به رندي و عشق آن فضول عيب کند ، که اعتراض بر اسرار علم غيب کند کمال سر محبت ببين نه نقص گناه ، که هر که بي هنر افتد نظر به عيب کند ز عطر حور بهشت آن نفس برآيد بوي ، که خاک ميکده ما عبير جيب کند چنان زند ره اسلام غمزه ساقي ، که اجتناب ز صهبا مگر صهيب کند کليد گنج سعادت قبول اهل دل است ، مباد آن که در اين نکته شک و ريب کند شبان وادي ايمن گهي رسد به مراد ، که چند سال به جان خدمت شعيب کند
ز ديده خون بچکاند فسانه حافظ
،
چو ياد وقت زمان شباب و شيب کند
تعبیر:
تا زمانی که اراده ی خود را محکم نکنی به مقصود نخواهی رسید. امید به خداوند تو را یاری خواهد کرد. شک و تردید را از دل خود بیرون کن. هرچه پیش آید خیر تو در آن است.
فال حافظ روزانه پنجشنبه 29 مرداد 1405 ، ویژه متولدین خرداد ، غزل حافظ شماره 4
صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را ، که سر به کوه و بيابان تو داده اي ما را شکرفروش که عمرش دراز باد چرا ، تفقدي نکند طوطي شکرخا را غرور حسنت اجازت مگر نداد اي گل ، که پرسشي نکني عندليب شيدا را به خلق و لطف توان کرد صيد اهل نظر ، به بند و دام نگيرند مرغ دانا را ندانم از چه سبب رنگ آشنايي نيست ، سهي قدان سيه چشم ماه سيما را چو با حبيب نشيني و باده پيمايي ، به ياد دار محبان بادپيما را جز اين قدر نتوان گفت در جمال تو عيب ، که وضع مهر و وفا نيست روي زيبا را
در آسمان نه عجب گر به گفته حافظ
،
سرود زهره به رقص آورد مسيحا را
تعبیر:
غرور و تکبر را در زندگی از خود بران و با دوستان و آشنایان مهربان باش و در هنگام بی نیازی و آسایش به فکر سختی و مشقت زندگی دیگران هم باش. با مهربانی و دوستی و با یاری دیگران می توانی زندگی راحتی داشته باشی. با مردم متکبر و خودپسند همنشینی نکن.
فال حافظ روزانه پنجشنبه 29 مرداد 1405 ، ویژه متولدین تیر ، غزل حافظ شماره 494
اي دل گر از آن چاه زنخدان به درآيي ، هر جا که روي زود پشيمان به درآيي هش دار که گر وسوسه عقل کني گوش ، آدم صفت از روضه رضوان به درآيي شايد که به آبي فلکت دست نگيرد ، گر تشنه لب از چشمه حيوان به درآيي جان مي دهم از حسرت ديدار تو چون صبح ، باشد که چو خورشيد درخشان به درآيي چندان چو صبا بر تو گمارم دم همت ، کز غنچه چو گل خرم و خندان به درآيي در تيره شب هجر تو جانم به لب آمد ، وقت است که همچون مه تابان به درآيي بر رهگذرت بسته ام از ديده دو صد جوي ، تا بو که تو چون سرو خرامان به درآيي
حافظ مکن انديشه که آن يوسف مه رو
،
بازآيد و از کلبه احزان به درآيي
تعبیر:
در کاری که می خواهی انجام بدهی دقت کن و عجولانه تصمیم نگیر تا خدای ناکرده پشیمان نشوی. به سخنان هر کس گوش فرا نده. آنها را با دقت سبک و سنگین کن. غمگین و ناامید نباش. به مراد و مطلوب خود می رسی اگر با احتیاط و عاقلانه رفتار کنی.
فال حافظ روزانه پنجشنبه 29 مرداد 1405 ، ویژه متولدین مرداد ، غزل حافظ شماره 259
منم که ديده به ديدار دوست کردم باز ، چه شکر گويمت اي کارساز بنده نواز نيازمند بلا گو رخ از غبار مشوي ، که کيمياي مراد است خاک کوي نياز ز مشکلات طريقت عنان متاب اي دل ، که مرد راه نينديشد از نشيب و فراز طهارت ار نه به خون جگر کند عاشق ، به قول مفتي عشقش درست نيست نماز در اين مقام مجازي بجز پياله مگير ، در اين سراچه بازيچه غير عشق مباز به نيم بوسه دعايي بخر ز اهل دلي ، که کيد دشمنت از جان و جسم دارد باز
فکند زمزمه عشق در حجاز و عراق
،
نواي بانگ غزل هاي حافظ از شيراز
تعبیر:
با صبر و تحمل می توانی از گرداب مشکلات رها شوی. نا امید و مأیوس نباش. روزگار در کنار سختیها، پیروزی و شادمانی را نیز به همراه دارد. فقط با ایمان و اخلاص می توانی به آرزوهای خود دست یابی.
فال حافظ روزانه پنجشنبه 29 مرداد 1405 ، ویژه متولدین شهریور ، غزل حافظ شماره 120
بتي دارم که گرد گل ز سنبل سايه بان دارد ، بهار عارضش خطي به خون ارغوان دارد غبار خط بپوشانيد خورشيد رخش يا رب ، بقاي جاودانش ده که حسن جاودان دارد چو عاشق مي شدم گفتم که بردم گوهر مقصود ، ندانستم که اين دريا چه موج خون فشان دارد ز چشمت جان نشايد برد کز هر سو که مي بينم ، کمين از گوشه اي کرده ست و تير اندر کمان دارد چو دام طره افشاند ز گرد خاطر عشاق ، به غماز صبا گويد که راز ما نهان دارد بيفشان جرعه اي بر خاک و حال اهل دل بشنو ، که از جمشيد و کيخسرو فراوان داستان دارد چو در رويت بخندد گل مشو در دامش اي بلبل ، که بر گل اعتمادي نيست گر حسن جهان دارد خدا را داد من بستان از او اي شحنه مجلس ، که مي با ديگري خورده ست و با من سر گران دارد به فتراک ار همي بندي خدا را زود صيدم کن ، که آفت هاست در تاخير و طالب را زيان دارد ز سروقد دلجويت مکن محروم چشمم را ، بدين سرچشمه اش بنشان که خوش آبي روان دارد ز خوف هجرم ايمن کن اگر اميد آن داري ، که از چشم بدانديشان خدايت در امان دارد
چه عذر بخت خود گويم که آن عيار شهرآشوب
،
به تلخي کشت حافظ را و شکر در دهان دارد
تعبیر:
زندگی را سهل و آسان نگیر و مشکلات و سختی های آن را فراموش نکن. عاشق کسی هستی که با غرور و تکبر تو را می آزارد. خودپسندان را به دوستی انتخاب نکن تا حقیر و کوچک نشوی.
فال حافظ روزانه پنجشنبه 29 مرداد 1405 ، ویژه متولدین مهر ، غزل حافظ شماره 455
عمر بگذشت به بي حاصلي و بوالهوسي ، اي پسر جام مي ام ده که به پيري برسي چه شکرهاست در اين شهر که قانع شده اند ، شاهبازان طريقت به مقام مگسي دوش در خيل غلامان درش مي رفتم ، گفت اي عاشق بيچاره تو باري چه کسي با دل خون شده چون نافه خوشش بايد بود ، هر که مشهور جهان گشت به مشکين نفسي لمع البرق من الطور و آنست به ، فلعلي لک آت بشهاب قبس کاروان رفت و تو در خواب و بيابان در پيش ، وه که بس بي خبر از غلغل چندين جرسي بال بگشا و صفير از شجر طوبي زن ، حيف باشد چو تو مرغي که اسير قفسي تا چو مجمر نفسي دامن جانان گيرم ، جان نهاديم بر آتش ز پي خوش نفسي
چند پويد به هواي تو ز هر سو حافظ
،
يسر الله طريقا بک يا ملتمسي
تعبیر:
در گذر عمر غافل مانده اید اگر می خواهید به قله های موفقیت صعود کنید از تجربه ی پیران استفاده کنید تا خودتان نیز مانند عمری طولانی و با عزت داشته باشید. خیلی زود گول ظاهر مردم را می خورید و خودتان را کوچک می شمارید. مقامتان بالا می رود و زبانزد خاص و عام می شوید. | آنچه که سد راه تو شده است، بی فکری و سهل انگاری است. پی به ارزش و توانایی های خود نبرده ای. اکنون غم و حسرت فایده ای ندارد. آینده را دریاب و با تعمق و تعقل، دوباره سعی و تلاش کن. از پیله ی غم و اندوه بیرون بیا و کمی به خود و خانواده ات بیندیش.
فال حافظ روزانه پنجشنبه 29 مرداد 1405 ، ویژه متولدین آبان ، غزل حافظ شماره 59
دارم اميد عاطفتي از جانب دوست ، کردم جنايتي و اميدم به عفو اوست دانم که بگذرد ز سر جرم من که او ، گر چه پريوش است وليکن فرشته خوست چندان گريستم که هر کس که برگذشت ، در اشک ما چو ديد روان گفت کاين چه جوست هيچ است آن دهان و نبينم از او نشان ، موي است آن ميان و ندانم که آن چه موست دارم عجب ز نقش خيالش که چون نرفت ، از ديده ام که دم به دمش کار شست و شوست بي گفت و گوي زلف تو دل را همي کشد ، با زلف دلکش تو که را روي گفت و گوست عمريست تا ز زلف تو بويي شنيده ام ، زان بوي در مشام دل من هنوز بوست
حافظ بد است حال پريشان تو ولي
،
بر بوي زلف يار پريشانيت نکوست
تعبیر:
از انجام کاری نادم و پشیمان هستی و امید به بخشایش داری. به صداقت و خلوص نیت خود امیدوار باش تا جبران مافات شود.
فال حافظ روزانه پنجشنبه 29 مرداد 1405 ، ویژه متولدین آذر ، غزل حافظ شماره 315
به غير از آن که بشد دين و دانش از دستم ، بيا بگو که ز عشقت چه طرف بربستم اگر چه خرمن عمرم غم تو داد به باد ، به خاک پاي عزيزت که عهد نشکستم چو ذره گر چه حقيرم ببين به دولت عشق ، که در هواي رخت چون به مهر پيوستم بيار باده که عمريست تا من از سر امن ، به کنج عافيت از بهر عيش ننشستم اگر ز مردم هشياري اي نصيحتگو ، سخن به خاک ميفکن چرا که من مستم چگونه سر ز خجالت برآورم بر دوست ، که خدمتي به سزا برنيامد از دستم
بسوخت حافظ و آن يار دلنواز نگفت
،
که مرهمي بفرستم که خاطرش خستم
تعبیر:
به عهد و پیمان خود پایبند هستی و این بهترین محک برای صداقت و ایمان تو است. اگرچه امروز خود را مغبون می بینی اما در آینده به سعادت و نیکبختی خواهی رسید.
فال حافظ روزانه پنجشنبه 29 مرداد 1405 ، ویژه متولدین دی ، غزل حافظ شماره 143
سال ها دل طلب جام جم از ما مي کرد ، وان چه خود داشت ز بيگانه تمنا مي کرد گوهري کز صدف کون و مکان بيرون است ، طلب از گمشدگان لب دريا مي کرد مشکل خويش بر پير مغان بردم دوش ، کو به تاييد نظر حل معما مي کرد ديدمش خرم و خندان قدح باده به دست ، و اندر آن آينه صد گونه تماشا مي کرد گفتم اين جام جهان بين به تو کي داد حکيم ، گفت آن روز که اين گنبد مينا مي کرد بي دلي در همه احوال خدا با او بود ، او نمي ديدش و از دور خدا را مي کرد اين همه شعبده خويش که مي کرد اين جا ، سامري پيش عصا و يد بيضا مي کرد گفت آن يار کز او گشت سر دار بلند ، جرمش اين بود که اسرار هويدا مي کرد فيض روح القدس ار باز مدد فرمايد ، ديگران هم بکنند آن چه مسيحا مي کرد
گفتمش سلسله زلف بتان از پي چيست
،
گفت حافظ گله اي از دل شيدا مي کرد
تعبیر:
همه چیز به سعی و اراده خودت بستگی دارد. همت و تلاش را با توکل به خداوند همراه کن تا به مقصود برسی. هدف دور نیست اما رسیدن به آن به میزان اراده و تلاش خودت بستگی دارد.
فال حافظ روزانه پنجشنبه 29 مرداد 1405 ، ویژه متولدین بهمن ، غزل حافظ شماره 31
آن شب قدري که گويند اهل خلوت امشب است ، يا رب اين تاثير دولت در کدامين کوکب است تا به گيسوي تو دست ناسزايان کم رسد ، هر دلي از حلقه اي در ذکر يارب يارب است کشته چاه زنخدان توام کز هر طرف ، صد هزارش گردن جان زير طوق غبغب است شهسوار من که مه آيينه دار روي اوست ، تاج خورشيد بلندش خاک نعل مرکب است عکس خوي بر عارضش بين کآفتاب گرم رو ، در هواي آن عرق تا هست هر روزش تب است من نخواهم کرد ترک لعل يار و جام مي ، زاهدان معذور داريدم که اينم مذهب است اندر آن ساعت که بر پشت صبا بندند زين ، با سليمان چون برانم من که مورم مرکب است آن که ناوک بر دل من زير چشمي مي زند ، قوت جان حافظش در خنده زير لب است
آب حيوانش ز منقار بلاغت مي چکد
،
زاغ کلک من به نام ايزد چه عالي مشرب است
تعبیر:
بخت و اقبال با تو همراه است. دست به هر کاری بزنی با کمک عقل و اندیشه و توکل، به نتیجه ی مطلوب خواهی رسید. به خود اتکا داشته باش و سعی و کوشش را رها نکن.
فال حافظ روزانه پنجشنبه 29 مرداد 1405 ، ویژه متولدین اسفند ، غزل حافظ شماره 188
مرا به رندي و عشق آن فضول عيب کند ، که اعتراض بر اسرار علم غيب کند کمال سر محبت ببين نه نقص گناه ، که هر که بي هنر افتد نظر به عيب کند ز عطر حور بهشت آن نفس برآيد بوي ، که خاک ميکده ما عبير جيب کند چنان زند ره اسلام غمزه ساقي ، که اجتناب ز صهبا مگر صهيب کند کليد گنج سعادت قبول اهل دل است ، مباد آن که در اين نکته شک و ريب کند شبان وادي ايمن گهي رسد به مراد ، که چند سال به جان خدمت شعيب کند
ز ديده خون بچکاند فسانه حافظ
،
چو ياد وقت زمان شباب و شيب کند
تعبیر:
تا زمانی که اراده ی خود را محکم نکنی به مقصود نخواهی رسید. امید به خداوند تو را یاری خواهد کرد. شک و تردید را از دل خود بیرون کن. هرچه پیش آید خیر تو در آن است.
